مبانی مجازی سازی 1

ایده اصلی مجازی سازی استفاده از نرم افزار برای شبیه سازی سخت افزار موجود است. این ایده قدرتمند شما را قادر می سازد بیش از یک سیستم کامپیوتری را بر روی یک سیستم کامپیوتری فیزیکی اجرا کنید.

به عنوان مثال، فرض کنید سازمان شما برای تأمین نیازهای خود به 12 سرور احتیاج دارد. شما می توانید هر یک از این 12 سرور را بر روی یک کامپیوتر جداگانه اجرا کنید، در این صورت در اتاق سرور خود 12 سرور فیزیگی مجزا خواهید داشت. و یا برای اجرای این 12 سرور فقط در دو کامپیوتر می توانید از مجازی سازی استفاده کنید. در واقع، هر یک از این رایانه ها شش سیستم کامپیوتری جداگانه شبیه سازی می کنند که هر یک از آنها سرور شما را میزبانی می کنند.

به هر یک از کامپیوترهای شبیه سازی شده یک ماشین مجازی یا VM (Virtual Machine) گفته می شود. برای تمام اهداف، به نظر می رسد که هر ماشین مجازی یک سیستم کامپیوتری کاملاً مختصر و دارای پردازنده مخصوص به خود (یا به احتمال زیاد پردازنده ها)، حافظه، دیسک درایوها، درایوهای CD-ROM / DVD ، صفحه کلید، ماوس، مانیتور، رابط های شبکه، پورت های USB و غیره است.

مانند یک کامپیوتر واقعی، هر ماشین مجازی برای عملیاتی شدن نیاز به یک سیستم عامل نیاز دارد. در یک محیط معمولی سرور شبکه، هر ماشین مجازی نسخه سیستم عامل مخصوص خود را اجرا می کند. سیستم عامل هیچ تصوری ندارد که این دستگاه بر روی یک ماشین مجازی کار می کند تا یک ماشین واقعی.

در اینجا چند اصطلاح وجود دارد که اگر انتظار دارید هوشمندانه در مورد مجازی سازی بحث کنید، باید با آنها آشنا شوید:

  • (Host) میزبان: رایانه فیزیکی واقعی که یک یا چند ماشین مجازی روی آن کار می کنند.
  • Bare Metal: اصطلاح دیگر برای کامپیوتر میزبان و فیزیکی است که یک یا چند ماشین مجازی را اجرا می کند.
  • (Guest) مهمان: اصطلاح دیگر برای یک ماشین مجازی که روی هاست اجرا می شود.
  • (Guest Operating System) سیستم عامل مهمان: یک سیستم عامل که درون یک ماشین مجازی کار می کند. به خودی خود، یک مهمان فقط یک ماشین است. برای اجرای آن نیاز به یک سیستم عامل است. سیستم عامل مهمان همان چیزی است که میهمان را تبدیل به یک سیستم عملیاتی می کند.
  • Hypervisor: سیستم عامل مجازی سازی که ماشین های مجازی را ایجاد و راه اندازی می کند.

دو نوع اصلی Hypervisors وجود دارد: نوع یک Hypervisor خود مستقیماً بر روی Bare Metal راه اندازی و اجرا می شود. نوع 2 درون یک سیستم عاملی اجرا می شود که بر روی یک Bare Metal راه اندازی شده است.

برای استفاده عملیاتی، شما همیشه باید از Hypervisor نوع 1 استفاده کنید زیرا آنها بسیار کارآمد تر از Hypervisorهای نوع 2 هستند. با این حال، نوع 1 نسبت به نوع 2 بسیار گران تر هستند. در نتیجه، بسیاری از افراد از Hypervisors ارزان یا رایگان تیپ 2 برای آزمایش مجازی سازی استفاده می کنند تا قبل از اقدام برای خرید یک Hypervisor گرانقیمت نوع 1، اقدام به آزمایش مجازی سازی کنند.